Obiekt szczególnie dobrze sprawdza się jako punkt programu dla osób zainteresowanych historią wojskowości, architekturą koszarową i przemianami przestrzeni garnizonowych w polskich miastach. Podczas I wojny światowej, gdy w 1915 roku w koszarach stacjonowały wojska niemieckie, budynek przejęło dowództwo, przekształcając go w zaplecze sztabowe oraz miejsce narad, kasyno bez depozytu bonus co dodatkowo podniosło wagę tego obiektu w strukturze wojskowej miejscowości. W nocy z 1 na 2 lutego 1944, po udanym zamachu na Franza Kutscherę, Niemcy aresztowali w kasynie gry 385 osób, które następnie przewieziono na Pawiak i do obozu przy ul. Razem z innymi zachowanymi obiektami – koszarami, budynkami sztabowymi czy dawnym klubem garnizonowym – tworzy spójny obraz miasta, którego rozwój przez wiele dziesięcioleci ściśle wiązał się z obecnością wojska. Na tle głównie murowanej architektury garnizonu Jabłonna/Legionowo dawne kasyno wyróżnia się drewnianą konstrukcją i bogatym detalem, będąc rzadkim przykładem reprezentacyjnego budynku koszarowego w tej technologii. Przez dziesięciolecia stanowiło centrum życia towarzyskiego oficerów, a po latach zapomnienia i degradacji stało się symbolem udanej rewaloryzacji dziedzictwa wojskowego oraz przykładem, jak skutecznie można połączyć funkcję muzealną z ratowaniem zabytku.
W 2023 roku renowacja obiektu została doceniona w konkursie "Renowacja Roku Zabytków Mazowsza", zdobywając III miejsce. We wrześniu 2023 roku dawne kasyno oficerskie zostało ponownie oddane do użytku. W budynku zainstalowano więc agregat prądotwórczy, wyłącznie na potrzeby kasyna. Chcemy, aby prywatność i bezpieczeństwo Twoje i innych osób były szanowane i chronione.
Wystawy, koncerty, spektakle teatralne czy projekcje kinowe ożywiły to miejsce, po wielu latach marazmu. Dokładnie po 100 latach od tego wydarzenia, te same sale ponownie stały się miejscem, gdzie królują wydarzenia kulturalne. W 1923 roku Zarząd Polskiego Czerwonego Krzyża w Modlinie zorganizował w salach Kasyna wystawę obrazów, grafiki, rzeźb, tkanin i ceramiki ludowej połączoną z odczytami z dziedziny sztuki oraz produkcjami artystycznymi. Rozświetlone oryginalne żyrandole i kinkiety pozwalają w pełni docenić kwintesencję tej niezwykłej architektury, pełnej splendoru i onieśmielenia. Dumą i chlubą Kasyna Oficerskiego są dzisiaj sala widowiskowa (dawniej nosząca nazwę Sali Białej), pełniąca wcześniej funkcję sali balowej oraz dzisiejsza sala balowa, przed II WŚ pełniąca funkcję sali konsumpcyjnej.
Projekt budynku opracował architekt Wiktor Junosza-Piotrowski, odpowiedzialny za szersze założenie koszarowe – od początku zakładano, że kasyno będzie obiektem reprezentacyjnym, wyróżniającym się na tle prostszych baraków żołnierskich. Dawne kasyno wojskowe powstało w 1892 roku jako część dużego kompleksu koszar carskich, związanego z infrastrukturą Kolei Nadwiślańskiej i rozwojem garnizonu Jabłonna. Podczas wizyty w tym miejscu szczególnie uderza kontrast pomiędzy elegancką, drewnianą bryłą dawnego kasyna a współczesnym osiedlem, które dzisiaj je otacza – jakby fragment carskich koszar został przeniesiony wprost z końca XIX wieku do zupełnie innej epoki. Chmielnej 15 w Warszawie wpisany do rejestru zabytków. Stanowi prawdziwą perłę architektury Żoliborza Oficerskiego.
Budynek oficerskiego kasyna garnizonowego w Warszawie – budynek kasyna przeznaczonego dla oficerów stołecznego garnizonu, który znajdował się przy al.
Dawne kasyno wojskowe – jako filia „Piaski” Muzeum Historycznego – jest obiektem ogólnodostępnym dla zwiedzających w wyznaczonych godzinach otwarcia muzeum i stanowi jeden z ważniejszych punktów na lokalnym szlaku zabytków wojskowych. Dawne kasyno wojskowe pełni obecnie funkcję filii „Piaski” Muzeum Historycznego w Legionowie, specjalizującej się w prezentowaniu dziejów miejscowego garnizonu i życia codziennego w wojskowym miasteczku. Wnętrza przekształcono na potrzeby muzeum, ale w dalszym ciągu odczuwalny jest rytm dawnych sal – obszerne pomieszczenia, w których kiedyś organizowano przyjęcia i odczyty, dziś mieszczą ekspozycje i sale edukacyjne. Ściany mają drewnianą konstrukcję, a wnętrza wykończono deskami i tynkiem kładzionym na listwach, dzięki czemu mimo wojskowego charakteru budowli w środku panuje przytulny, niemal „pensjonatowy” klimat. Dawne kasyno wojskowe jest parterowym, wolnostojącym budynkiem wzniesionym na rzucie prostokąta, posadowionym na betonowej ławie licowanej czerwoną cegłą, co nadaje mu solidną, koszarową podstawę. Około 1930 roku uruchomiono tu oficjalne kasyno wojskowe dla oficerów, które szybko stało się głównym miejscem spotkań całego garnizonu – działała tu biblioteka, organizowano odczyty, spotkania towarzyskie i życie kulturalne oficerów oraz ich rodzin.
Dawne kasyno wojskowe jest jednym z najstarszych zachowanych budynków dawnego kompleksu koszarowego i jedynym drewnianym obiektem tego typu, który przetrwał do naszych czasów, co czyni go szczególnie cennym zabytkiem w skali miasta. Do obiektu najłatwiej dotrzeć komunikacją miejską z centrum Legionowa lub pieszo z pobliskich przystanków autobusowych; w okolicy znajdują się także miejsca do parkowania samochodu osobowego. W środku znajdują się dwie sale wystawowe, w których prezentowane są stałe i czasowe ekspozycje poświęcone formacjom stacjonującym w Legionowie, technice wojskowej oraz historii koszar od czasów carskich po XX wiek.
Korzystali z niego również cywile, kwitło tu życie kulturalne i towarzyskie miasta. Budynek kasyna powstał na potrzeby stacjonującego w mieście garnizonu Jarosław. Stoi przy ulicy Grunwaldzkiej, która jest ruchliwą arterią miasta. Po przejęciu obiektu przez inwestora ze Słupcy. Stanowi wyodrębnione organizacyjnie i innych osób na terenie gminy Komprachcice.
Na finiszu jest kasyno oficerskie w przypadku choćby przelewów bankowych. 1 sierpnia 1944, w godzinę „W“, budynek kasyna został trafiony pociskiem z moździerza ustawionego na terenie Ogrodu Botanicznego przez powstańców z 2. 100 spośród zatrzymanych osób rozstrzelano 2 lutego 19448.3. W budynku urządzono sale do gry, stoły do bakarata, ruletki oraz bufet z tanią żywnością i alkoholem. W październiku 1940 w budynku kasyna Niemcy uruchomili kasyno gry przeznaczone dla Polaków. W 1926 w jednym z pomieszczeń urządzono przedszkole dla dzieci rodzin wojskowych prowadzone przez Stowarzyszenie „Rodzina Wojskowa”.
Jest utrzymany w stylistyce architektury obronnej z cechami architektury rezydencjonalnej. Gośćmi hotelowymi mogły być tylko osoby pełniące służbę wojskową, bez rodzin. „Mistyka Karpackich Miast – Tworzenie Produktu Turystycznego Miast w oparciu o dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe miasta Jarosławia i Svidnika”. Deptak przebudowano na ulicę w latach 70. Popularność zyskała dzięki kasyno polskie filmowi fabularnemu „Zakazane piosenki”. Budynek został włączony do systemu obrony miasta przez Jana III Sobieskiego.
Kawiarnia, żłobek, pracownie warsztatowe, pokój do gry w planszówki, sala ruchowa, a nawet punkt fryzjerski. Środki na ratowanie obiektu i przywrócenie mu świetności pochodziły nie tylko z budżetu miasta, ale także z Funduszy Europejskich. Kasyno wojskowe – miejsce odpłatnego żywienia kadry, rodzin i innych osób na określonych warunkach. Wzniesiony ok. 1870 z czerwonej cegły i otoczony ogrodem budynek kasyna był częścią kompleksu koszar rosyjskiego Litewskiego Pułku Lejbgwardii. Tuż obok w zabytkowym budynku koszar oficerskich znajduje się oldschoolowe Muzeum Kampanii Wrześniowej. Pałacowe wnętrza z wieloma oryginalnymi elementami robią duże wrażenie, szczególnie marmurowe schody, posadzki i sala balowa.